gerçekler yüzümde parçalandı

her parçada bir yüz.. yitirdiklerim

uzun entarileri vardı düşlerin

etek uçları kanayan.

damarından  girildi en deli kanıma

renksiz kaldı gökkuşağı

kesiklerle dolu şimdi sözlerim

ellerim acıyor, bakışlarım

ama öğrendim artık, teselli ilk ağlayanın

ilk acıyı tadan olsamda, ilk ağlayan hiç olmadım,

yutkundum , nefessiz kaldım,

saçıldı heryana ipe dizdiğim bude geçer anlarım 

beni saracak düşlerimde yok artık

toparlayamadım hiç birparçayı

hala öyle dağınığım yani

hala öyle perişan

şimdilerde pirinci taşından ayıklar gibi ayıklıyorum kırıklarımı

bir araya getirmeye çalışıyorum 

eskisi gibi olmaz biliyorum hiç/birşey

çift dikişli yamalar  ...

bir elekten süzercesine arındırıyorum

sana dair tüm benleri

büyük bir silgi aldım elime

kanata kanata siliyorum şimdi

unutmak istediğim geçmişi

ancak unutamadığım...

hiç eksik olmadı sana dualarım

ne olursa olsun ardından yolladığım  

bir söz geçirebilsem ruhuma

iyi olurdu belki yaralarım